Onze oneerlijke wereld

Het leven is niet altijd eerlijk. Een van de liefste mensen uit mijn omgeving heeft de ziekte K. En ook ik ben daar goed misselijk van.
Ik begrijp het niet. Als er toch een God is, waarom maakt Hij het leven dan niet voor iedereen zo leuk en gemakkelijk mogelijk?
De een leeft ongezond, rookt en drinkt dat-ie lief is en wordt vervolgens ook nog oud. Menige ander let op de lijn, rookt niet en sport ook nog flink, maar wordt uiteindelijk ziek. Nee, ik vind het leven niet fair.
Mijn vriendin C. vindt dat je de “waarom?” vraag niet kunt stellen. Want we komen er toch niet achter. Sommige dingen zijn nu eenmaal te afschuwelijk om de achterliggende reden ervan te ontfutselen.
Oktober, borstkankermaand. Een op de acht vrouwen krijgt de vreselijke ziekte. We strijden er met z’n allen tegen. En nog blijft K. bestaan.
Ik kan het niet laten en vraag dan toch: “waarom?” Helaas kan niemand mij het antwoord verschaffen. Vriendin B. weet mij echter wel te troosten. Een warme chocomel en een goed gesprek doen wonderen.
Maar niet voor eeuwig. Want dan duiken de vragen en het onbegrip weer op in mijn hoofd. Mijn wens om wereldverbeteraar te worden krijgt de overhand. Ik wil die afschuwelijke ziekte uitroeien en iedereen beter maken. En er ook meteen ervoor zorgen dat iedereen op de wereld gezond geboren wordt en dat minstens blijft tot een leeftijd van 90 jaar.
Jammer, ik heb het niet voor het uitkiezen. Toch denk ik dat de wereld maar wat mooi zou zijn, zo zonder ziektes en bedrieglijkheid.
Goh, hoe zou het zijn als het leven volledig eerlijk was geweest?